هميشه عادت دارم از خودم رد بشم به خاطر آدما.

آدمايي كه به خاطر من حتي به خودشون زحمت نميدن يه قدم جلو بزارن چه برسه كه بخوان دنده عقب بزنن.

هميشه چوب اين دنده عقب زدنامم خوردم.

قلبم داغون داغون .ازبس به بن بست خورده له شده.ولي بازيگر خوبي ام  نقشمو خوب بازي ميكنم كسي نفهمه.

آخه ميدوني چرا............

چون از حس ترحم بدم مياد.....